Josefine van der Heijde

Tekst: Josefine van der Heijde

Cateraar Eurice van Oeijen verrijkt feesten en festivals met wereldse smaken

Cateraar Eurice van Oeijen verrijkt feesten en festivals met wereldse smaken

‘Mijn gerechten hebben altijd een verrassend accent’



Eurice van Oeijen wordt geboren in Beira, een havenstad in Mozambique. Als kind kijkt ze met grote interesse naar de kookkunsten van haar moeder en tante. Hierdoor geïnspireerd vertrekt ze op 21-jarige leeftijd naar Portugal om een opleiding tot chef-kok te volgen. Na in Zuid-Afrika en weer in Mozambique gewoond te hebben, vestigt zij zich met haar gezin in Nederland. Hier runt zij met steun van haar man cateringbedrijf Nanana’s Kitchen.

Voor mijn interview met Eurice reis ik naar Houten, waar zij met haar gezin in een groene omgeving woont. Na een hartelijke begroeting laat Eurice mij haar professionele keuken in de aanbouw zien. De vele kookattributen en het grote assortiment kruiden verraden dat dit de werkruimte is van een bevlogen kok.

Met een beker hibiscusthee in de hand praat ik met Eurice aan de huiskamertafel over haar werk en leven als kok en cateraar. Tussendoor bakt ze in de aangrenzende open keuken heerlijke champignonpasteitjes die we samen opeten.

Naam: Eurice van Oeijen
Geboren: 5 november 1969, Beira, Mozambique
Persoonlijk: Getrouwd met Laurens van Oeijen, twee dochters
Woonplaats: Houten
Opleiding: Chef Patisserie (opleiding chef-kok met als specialisatie patisserie), Escola de Hotelaria e Turismo de Lisboa, Portugal
Beroep: Eigenaar cateringbedrijf Nanana’s Kitchen

‘In mijn familie was ik de eerste die voor langere tijd naar het buitenland ging’

Je hebt een cateringbedrijf en foodtrailer. Hoe ben je tot dit beroep gekomen?

“Koken en bakken zijn mij met de paplepel ingegoten. Als klein meisje stond ik al bij mijn moeder en tante in de keuken te kijken hoe zij de heerlijkste gerechten maakten.

Op 21-jarige leeftijd besloot ik om gastronomie en hotellerie te gaan studeren in Lissabon. Dat was een grote stap, want ik was de eerste in de familie die voor langere tijd naar het buitenland ging.”

“Tijdens mijn opleiding in Lissabon leerde ik veel over de Portugese keuken, maar ook over verschillende internationale keukens. Het was een leuke, leerzame tijd. In deze periode kwam ik opnieuw in contact met mijn huidige man Laurens, die ik in Mozambique al eerder had ontmoet. We kregen een relatie. Samen met hem verhuisde ik na 5 jaar naar Kaapstad in Zuid-Afrika. De Apartheid was daar toen net afgeschaft.”

In Kaapstad werkt Eurice als chef-kok in een Portugees restaurant en daarna als chef de partie voor Lufthansa. Dit houdt in dat zij de maaltijden voor de passagiers van deze luchtvaartmaatschappij verzorgt. Wanneer Eurice en haar man hun eerste kind krijgen stopt ze met haar werk buitenshuis en start een eigen bedrijf in taarten en taartdecoratie. Als de kinderen de kleuterleeftijd hebben bereikt, vinden Laurens en Eurice het tijd om hen te laten kennismaken met het land van hun moeder en verhuizen ze naar Mozambique.

Foto: Josefine van der Heijde

‘In Mozambique bracht ik zelfgebakken volkorenbroodjes naar een kapsalon. Iedereen vond ze lekker’

Hoe was jullie start als gezin in Mozambique?

“We kwamen met onze koffers aan in Mozambique, maar hadden nog geen huis. Gelukkig konden we de eerste paar maanden bij mijn vader logeren. Toen we een eigen appartement hadden bemachtigd ben ik opnieuw begonnen met ondernemen. Ik kocht een tweedehands oven en startte in een schuur met het bakken van volkorenbrood. Dat was destijds nog niet zo bekend in Mozambique.”

“Twee jaar lang bakte ik samen met een jongen elke ochtend om 5 uur volkorenbroden, rozijnenbroodjes en notenbroodjes. Op een gegeven moment kwam ik op het idee om er sandwiches van te maken. In ons appartementencomplex was een kapper gevestigd. In Mozambique zijn kapsalons drukbezochte plekken waar mensen vaak naartoe gaan. Daar bracht ik sandwiches met avocado en ham of kaas. Iedereen vond ze lekker.”

“Toen de belangstelling voor mijn broodjes toenam ging ik ze verkopen bij deze kapper en bij kantoren en banken. Bedrijven uit de omgeving plaatsten hun bestellingen per sms. Ze bestelden soms 20 sandwiches tegelijk, wat ik geweldig vond.”

“Omdat ik ook erg houd van taarten maken en versieren, ging ik daarnaast suikerbloemen voor taarten maken. Elke week maakte ik wel een paar honderd roosjes of chrysanten van suiker. Mijn klanten vroegen of ik ook taarten wilde bakken. Daarom ben ik gestopt met brood bakken en ben ik taarten, gebakjes en toetjes gaan maken.”

‘Wij zijn als gezin tweemaal verhuisd naar een ander land. Dat was verrijkend, maar ook pittig’

“Intussen waren de kinderen pubers. We vonden het daarom tijd worden om ze ook met het land van hun vader te laten kennismaken. In 2011 verhuisden we naar Nederland. Ik heb een inburgeringscursus gedaan en drie jaar later kon ik mijn Nederlandse paspoort in ontvangst nemen. We zijn als gezin dus twee keer naar een ander land verhuisd. Dat heeft ons verrijkt, maar het was zeker voor de kinderen ook pittig. Zij moesten afscheid nemen van hun vertrouwde omgeving en vrienden.”



Was het gemakkelijk om je werk als cateraar en patissier in Nederland voort te zetten?

“Via een vriendin kwam ik in contact met Carla Visch van Carla’s Conditorie achter de Dom in Utrecht. Daar kon ik aan de slag. Ik heb daar vier jaar lang koeken en taartjes gebakken en de Nederlandse smaak leren kennen. De samenwerking met Carla verliep prima en zij gaf mij veel vrijheid in de keuken.”

“In dezelfde periode leerde ik Aaliyah Bochhah van Mama’s Koelkast uit Amsterdam kennen en ging ook voor haar cateringbedrijf werken. Bij Mama’s Koelkast heb ik heel veel over voeding en catering geleerd. Aaliyah stimuleerde mij bovendien om Nederlands te spreken, ook al vond ik dat in het begin spannend. Nog steeds stimuleert zij mij in mijn ontwikkeling.”

“Toen de Coronacrisis uitbrak verkocht Carla haar zaak en stopte ik met mijn werk bij Carla’s Conditorie. Ik ben mij gaan richten op het aanbieden van afhaalmaaltijden. Dat liep meteen erg goed.”

‘Werken vanuit een foodtrailer geeft mij vrijheid’

“Daarna begon ik met catering op markten en festivals. Eigenlijk was ik van plan om een lunchroom te kopen, maar toen ik mij realiseerde hoe druk Carla en Aaliyah het hadden met hun horecazaken, besloot ik er toch vanaf te zien. Ik hecht veel waarde aan mijn vrijheid. In plaats van een lunchroom kocht ik daarom een foodtrailer.”

Foto: Laurens van Oeijen


“Van eind februari tot eind september heb ik het erg druk. Dan sta ik met mijn foodtrailer op festivals door het hele land. Ook heb ik dan veel cateringopdrachten bij bedrijven en feesten en partijen bij mensen thuis. Eind oktober gaan wij altijd op vakantie. In december is er qua drukte een tweede piek. Maar ik zorg ervoor dat ik op de Kerstdagen zelf vrij ben. Tijd voor mijn gezin, hobby’s en experimenteren in de keuken vind ik ook belangrijk. Ik streef ernaar dat mijn gerechten altijd een verrassend accent hebben.”

‘Mozambique is een smeltkroes van culturen. Dat zie je terug in de gerechten’

Welke verschillende culturele en culinaire invloeden zitten er in jouw gerechten?

“Mijn catering behoort tot de Fusion Kitchen. Mozambique, waar ik vandaan kom, is een smeltkroes van Afrikaanse, Portugese, Arabische, Indiase en Chinese invloeden. De keuken is daardoor heel gevarieerd. Daarnaast heb ik tijdens mijn verblijf in Portugal en Zuid-Afrika ook de keukens uit die landen goed leren kennen. Ik combineer de beste gerechten uit deze drie landen.”

“Voorbeelden van gerechten uit Mozambique zijn Chicken Piri Piri (gegrilde kip met pittige pepersaus), Mucapata (stoofpot van rijst, linzen en kokosmelk) en curry’s. Portugese gerechten die ik maak zijn bijvoorbeeld Bacalhau (kabeljauw) en Pastel de nata (bladerdeeg met custard). Een favoriete maaltijd uit Zuid-Afrika is Bobotie. Dit gerecht heb ik geleerd van een Maleisische vrouw die in Zuid-Afrika woont. Bobotie wordt normaal met gehakt gemaakt, maar ik maak ook een vegetarische versie met linzen, wortel, appel en chutney.”

Waar koop je alle ingrediënten voor je gerechten?

“Ik koop alles zo vers mogelijk. Dus geen voorverpakte producten. Vlees koop ik bij de halal slagerij, groenten bij de groothandel en kruiden bij een Afrikaanse of Surinaamse winkel. Boter, speltmeel, kardemom en kaneel koop ik bij een biologische winkel.”

Sta je ook weleens met je gerechten op een markt?

“Vaak sta ik op Afrikaanse markten, zoals de African Foodfestival Rotterdam en het Afrika Festival in Hertme (Overijssel). In december neem ik deel aan de jaarlijkse Kerstmarkt in de Twijnstraat in Utrecht. Ook in mijn woonplaats Houten ben ik actief, onder meer op de Koningsmarkt en foodfestival BonAppetito.”

Foto: Laurens van Oeijen

‘Koken vind ik leuk, maar bakken is mijn passie’

Wat vind je het leukste aan je werk?

“Koken vind ik leuk, maar bakken is echt mijn passie. Dat is een chemisch proces, waarvoor je expertise nodig hebt. Maar voor mij staat voorop dat ik mensen blij wil maken met eenvoudige gerechten die er mooi uitzien en goed smaken. Ik maak graag kleurrijke gerechten. En als mijn klanten blij zijn, ben ik dat ook.”

Wat vind je minder leuk om te doen?

“Het afwassen en schoonmaken van alle keukenspullen is niet mijn favoriete bezigheid, maar iemand moet het doen. Als het in de zomer erg druk is, schakel ik hiervoor soms hulp in.”

Van welke gerechten geniet je zelf het meest?

“Garnalencurry met kokosmelk en gedroogde mango uit Mozambique vind ik erg lekker. Pompoen-kokostaart uit Portugal is ook heel smakelijk. Als toetje vind ik Zuid-Afrikaanse donuts heerlijk. Dit zijn donuts met kardemom, siroop en kokos. Ze zijn van buiten crispy en van binnen zacht.”

‘Ik ben dankbaar dat mijn man altijd naast mij staat’

Waar komt de naam Nanana’s Kitchen eigenlijk vandaan?

“Toen ik klein was, was ik dol op bananen. Maar ik kon dat woord niet uitspreken. Ik zei: ‘Nanana’. Dat werd mijn roepnaam. Mijn moeder en zussen noemen mij nog steeds zo. Mijn bedrijf heette eerst ‘A Touch of Creation’. Dat voelde niet zo persoonlijk. De naam Nanana’s Kitchen past veel beter bij mij.”

Heb je wensen voor de toekomst?

“Ik ben heel blij met hoe het nu gaat en wil mijn bedrijf op deze manier voortzetten. Ik kan het werk goed aan. Nanana’s Kitchen mag nog wel een beetje groeien, maar liever niet teveel. Mijn vrijheid is ook belangrijk. Ik ben dankbaar dat mijn man altijd naast mij staat. Hij denkt met mij mee en helpt met de foodtrailer. Mijn dochters werken soms mee in de catering. En twee studenten uit Mozambique helpen mij bij festivals.”

‘Ga je dromen achterna en wees niet bang om fouten te maken’

Is er iets dat je wilt meegeven aan de lezers?

“Ik wil mensen stimuleren om hun dromen achterna te gaan. Doe wat je graag wilt doen. Kijk niet naar anderen, maar volg je eigen pad. Wees niet bang om fouten te maken. Het is fijn als mensen waarderen wat je doet, maar accepteer ook dat er soms dingen misgaan. Erken je fouten en leer ervan. En zorg dat je voldoende vrije tijd overhoudt. Dat is net zo belangrijk!”

Recept Nanana’s Kitchen

Eerder verschenen in: Het Kookboek van Mama’s Koelkast, Aaliyah Bochhah en Pay-Uun Hiu, 15 november 2023




Bolo de milho de latinha salgado
Hartige maistaart met gewokte groenten
Lunchgerecht 4-6 personen


Ingrediënten

Vulling
scheutje olie
400 g groenten naar keuze, zeer klein gesneden
(bijv. champignons, rode ui, paprika, spinazie, courgette, broccoli, prei, sperziebonen, soepgroenten) oregano of Italiaanse kruiden naar smaak

Beslag
1 blik mais (340 g), uitgelekt
3 eieren
300 ml melk
150 ml (olijf)olie
mespuntje zout
145 g maismeel
75 g volkorenmeel
15 g bakpoeder (3½ theelepel)
½ theelepel bouillonpoeder
75 g geraspte kaas, plus een beetje voor garnering

Extra benodigdheden
bakpapier

Bereiding

Vulling: verhit een scheutje olie in de wok en roerbak daarin de groenten. Breng op smaak met oregano of Italiaanse kruiden, zout en peper.
Beslag: doe de maïs, eieren, melk, olijfolie en zout in een blender en laat een paar minuten draaien. Schep het mengsel uit de blender en doe het in een ruime kom. Voeg het maismeel, volkorenmeel, bakpoeder en bouillonpoeder toe en meng goed. Roer de groentevulling en geraspte kaas door het beslag. Blijf goed roeren.
Verwarm de oven voor op 170 graden (hetelucht). Vet de zijkanten van een rechthoekig bakblik (25x40x5 cm) of een ronde bakvorm (springvorm, 23 cm) in met een kwastje met olie en leg op de bodem een velletje bakpapier. Giet het beslag in de schaal en bestrooi met de rest van de kaas. Zet ca. 1 uur in de oven. Steek een satéprikker in de cake. Als deze er schoon uitkomt, is de cake gaar.

DOWNLOAD DIT INTERVIEW ALS PDF

Meer verhalen

Spelontwerper Niels Pieterse vindt inspiratie in de natuur

Niels Pieterse speelt als kind graag bordspellen en maakt er eigen versies van. Na de middelbare school gaat hij theaterwetenschappen studeren en wordt dramaturg. In die rol draagt hij bij aan het succes van theatervoorstellingen en een korte film. Daarna geeft hij les aan een theateropleiding. Maar wanneer deze opleiding wordt wegbezuinigd, gooit hij het roer om. Hij gaat zich helemaal richten op zijn oude liefde en wordt spelontwerper.

Mycoloog Peter-Jan Keizer

Mycoloog Peter-Jan Keizer onderzoekt de relatie van paddenstoelen met hun leefomgeving

Als kind heeft Peter-Jan Keizer al een grote liefde voor de natuur. Voor zijn ouders is het dan ook geen verrassing dat hij biologie gaat studeren. Zijn interesse in paddenstoelen ontstaat als hij merkt dat er op dit gebied nog veel te onderzoeken valt. Zowel zijn afstudeer- als promotieonderzoek gaan daarom over dit onderwerp. Daarbij besteedt hij veel aandacht aan de rol van paddenstoelen in de natuur: “Het is mooi om veel soorten paddenstoelen te kennen, maar waar het echt om draait is de kwaliteit van de leefomgeving als geheel.”